Fikirler Arası Diyalogçular

“Erdoğan adamdır, Bahçeli büyüktür, çare Sarıgül’dür.” diyen kafası güzel bir çocuk vardı. Onun kafası güzeldi, psikolojisi bozuktu ya da aşırı cahildi. Orasını bilmem… Ama bu üç ihtimalin hiçbirini üzerine alınmayan fikirler arası diyalogçulara dair tespitte bulunmakta zorlanıyorum.

Adnan Oktar ve Gökçe Fırat farklı görünse de birbirinin klonu gibidir. İkisine de kimi sorarsanız sorun, hangi parti hakkında fikir almak isterseniz isteyin, size verecekleri cevap mutlaka olumlu olacaktır.

“Şeriatçı değilim ama bence şeriatçılarla sakal noktasında buluşabiliriz. Hocayım ama 33.dereceden masonlarla içli dışlı olabilirim.”

Vesaire…

Örnekleri genişlettikçe tespit yapmakta daha az zorlanıyorum.

“Milliyetçiyim, ülkem için ölürüm, en iyi hırt ölü hırttır ama Ahmet Kaya dinler, Şivan Perver severim. Mahallemizin bakkalı terör örgütünü destekliyor ama ben ondan alışveriş yaparım. Şehitler için ağlarım ama PKK’lı komşumu da külsüz bırakmam.”

Mevlütcan Kaplan dinleyen komünist var mıdır?

Olmasın da zaten…

Ahmet Kaya dinleyen bir milliyetçiye PKK’lı nasıl bakıyordur?

a-) Küçümsüyordur.
b-) O milliyetçiyi seviyordur.

İki şık da utanma, yerin dibine girme sebebidir. “Vallahi biz Apo’yu özledik.” diyen bir haini dinlemek, “Ama benim için sanatı önemli.” demek samimiyetsizlik filan da değildir.

Durun tespiti yapayım.

Omurgasızlıktır.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on TumblrEmail this to someone